ناگهان به دلمان می افتد ، شاید این نویسنده ی بد قول و سست پیمان و ... که ما (من) از او خوشمان می آید (از پاکی چهره اش که در نگاه نخست به چشم می آید) ، پس از چندی آپ کرده باشد!
به بخش مطالب دوستان نگاهی می اندازیم ، آره ! آپ فرمودند ، پس از چندی گویا!
روی آن پست کلیک می کنیم که ناگهان با رویه ی(صفحه ی) دسترسی به این تارنما مقدور نمی باشد روبرو می شویم.
آتش می گیریم ناگهان
آن زمان دور که ایشان زود به زود آپ می فرمودن و ما هم خواننده ی نوشته های ایشان بودیم ، یکی از خوانندگان تارنگارشان از او پرسید : چرا در سریال های تلویزیونی بازی نمی کنید؟
دوشیزه گرامی پاسخ دادند: بازی در تلویزیون برای من محدودیت ایجاد می کند.
پیش خودم گفتم مگر اکنون چه می کنی که آنگاه نمی توانی آن را انجام دهی؟
مزدا اهورا را سپاس که نام واپسین نوشته ایشان در بخش مطالب دوستان باقی مانده بود ، ناچار با سود جستن از ف .ی،لت،ر
بشکن نوشته ایشان را یافتم و خواندم ، دلمان گرفت از معصومیت او ، از معصومیت نوشته اش از معصومیت من ، تو و ما
اکنون پرسشم را جور دیگری بیان می کنم : مگر اکنون چه آزادی داری که آن را پس از بازی در تلویزیون از دست دهی؟
لینک واپسین نوشته دوشیزه ترانه علیدوستی : اینجا
پ.ن: اگر واژگانی را به درستی ننوشته ایم بگویید آن را به ریخت درستش بنویسیم.